Lang_en
Lang_pl
logoutZaloguj/Zarejestruj
Moje konto
 

Google Map
resize
O 
........PL

Dwór w Janowicach Wielkich

 
Autor informacji : www.dolinapalacow.pl
Data utworzenia informacji : 01-12-2009 12:55:13
pdf

Historia dworu w Janowicach Wielkich

Dwór w Janowicach został zbudowany w XIV wieku przez rycerza von Beier. Hrabia Daniel von Schaffgotsch, właściciel pobliskiego Bolczowa, zlecił w latach 1608-1609 rozbudowę dworu. Po szkodach w 1642 roku podczas wojny trzydziestoletniej i po podpaleniu przez wojska szwedzkie w roku 1645 posiadłość znajdowała się w rękach rodziny von Mauschwitz, a następnie: von Promnitz i zu Stolberg-Wernigerode. Barokowy kształt rezydencja przybrała w 1775 r., a kolejnej przebudowy dokonano w roku 1830. W 1917 pożar strawił oficyny, które wkrótce odbudowano przeznaczając część zabudowań gospodarczych pod schronisko młodzieżowe. Po II Wojnie Światowej znajdowały się początkowo biura komunalne, by w 1962 r. umieścić w nim dom starców, a następnie ośrodek pomocy społecznej, który funkcjonuje w nim do dziś.

Opis obiektu

Plan założenia składa się z wydłużonego prostokątnego korpusu oficyny oraz przyległego od zachodu kwadratowego założenia głównego z osiowo usytuowaną sienią. Na zachód od niej występuje układ dwutraktowy, na wsch. trzytraktowy, z korytarzowym traktem środkowym, z którego prowadzi przejście do oficyny. Budynek główny o bryle zwartej przykryty dachem czterospadowym. Oficyna posiada dachy kalenicowe z licznymi facjatami. Elewacje korpusu głównego zbliżone w formie, zwieńczone profilowanym gzymsem, wszystkie pięcioosiowe. Okna prostokątne w gładkich, wklęsłych opaskach. W elewacji frontowej na osi występuje portal, zamknięty łukiem koszowym z kluczem kostkowym z datą 1765. Po bokach gładkie pilastry na cokołach o zredukowanej strefie głowic, podtrzymujące gierowany gzyms. Wnętrza korpusu głównego zachowały jedynie sklepione pomieszczenia piwnic i parteru (pocz. XVII i XVIII w.). W oficynie większość pomieszczeń zachowała historyczny charakter. Znaczną część zajmuje wielka sala balowa, obejmująca wysokość dwóch kondygnacji, po wschodniej stronie występuje empora wsparta na toskańskich kolumnach. Sufit posiada obramowania nieistniejącego obecnie plafonu. Obok sali balowej zachowało się pomieszczenie z kominkiem, na którym umieszczono żeliwną tarczę herbową Stolbergów z wyżej umieszczoną książęcą koroną. Wnętrze kominka wypełniają renesansowe żeliwne, płaskorzeźbione płyty pochodzące najprawdopodobniej z Dolnej Saksonii, być może z siedziby rodowej Wernigerode. Zespół dworski usytuowany jest w północnej części wsi, na północnym brzegu niedaleko płynącego Bobru.

Źródło informacji www.dolinapalacow.pl

cords

Współrzędne:
Szerokość : 50.8894
Długość : 15.9202

Zapraszamy do uzupełnienia opisu