Lang_en
Lang_pl
logoutZaloguj/Zarejestruj
Moje konto
 

Google Map
resize
O 
SalzburgAT

Salzburg - Katedra

 
Salzburska katedra jest nie tylko największą, lecz i najważniejszą budowlą sakralną miasta, gdyż stanowi jego centrum duchowe. Stoi na szerokiej, otwartej przestrzeni, górując nad Starym Miastem, a jej potężną kopułę i monumentalną sylwetkę widać zewsząd. Obecna wczesnobarokowa katedra jest trzecią z kolei, a jej dzieje związane są nierozłącznie z istotą i siłą suwerennego księstwa kościelnego, jakim przez długie wieki był Salzburg. Wielokrotnie trawiona przez pożary, niszczona do nagich fundamentów, była za każdym razem odbudowywana, rozbudowywana i dopasowywana do kanonów mody danej epoki. Po dziś dzień świadczy o potędze i wpływach zasiadających na salzburskim tronie książąt arcybiskupów.
Pierwszą katedrę wzniósł w sercu dawnego rzymskiego miasta Juvavum w latach 767 – 774 biskup Wirgiliusz. Poświęcono ją 24 września 774 r., a jej patronami zostali św. Piotr i św. Rupert. Kiedy w czasach walk Welfów i Hohenstaufów sprzymierzeńcy Fryderyka Barbarossy, hrabiowie von Plain podpalili miasto, ofiarą pożogi padła również katedra. Dziesięć lat później odbudował ją arcybiskup Konrad III von Wittelsbach, nadając jej jeszcze wspanialszy wygląd. Uchodziła wówczas za najpotężniejszą romańską bazylikę na północ od Alp, prześcigając wielkością nawet katedrę cesarską w Speyer.

400 lat później, 11 grudnia 1598 r. wybuchł kolejny pożar, który zniszczył obszerne części świątyni. Panujący wówczas arcybiskup, Wolf Dietrich von Raitenau uznał to za doskonałą okazję do rozebrania katedry i przygotownia planów pod budowę nowej, jeszcze bardziej reprezentacyjnej. Mieszkańcy miasta byli oburzeni brakiem pietyzmu i bezwzględną brutalnością, z jaką niszczono cenne wyposażenie wnętrza oraz nagrobki i groby arcybiskupów. Z ziemią zrównano również otaczający świątynię cmentarz, wywożąc szczątki zmarłych wraz z gruzem. Wolfowi Dietrichowi nie było dane zrealizowanie nowego planu budowy. Podobnie jak liczne inne jego przedsięwzięcia budowlane na terenie miasta, również i to zostało niespodziewanie wstrzymane po ujęciu metropolity w wyniku zbrojnego sporu o handel solą z sąsiednią Bawarią i uwięzieniu go w twierdzy Hohensalzburg. Jego następca, Markus Sittikus von Hohenems zaniechał koncepcji poprzednika i kazał przygotować nowe plany swojemu nadwornemu architektowi, Santino Solariemu. W ten sposób powstała pierwsza poza terenem Włoch świątynia wczesnobarokowa. Uroczystego poświęcenia dokonał 25 września 1628 r kolejny arcybiskup, Paris Lodron w czasach czyniącej w Europie olbrzmie spustoszenie wojny trzydziestoletniej. Paris Lodron okazał się doskonałym dyplomatą, który potrafił zachować neutralność, uchronić swoje księstwo przed wojennymi spustoszeniami, a jednocześnie umocnić je na wypadek działań wojennych. Trwające osiem dni uroczystości poświęcenia katedry były największymi, jakie mieszkańcy Salzburga kiedykolwiek przeżyli. W wyniku wojen napoleońskich miała miejsce sekularyzacja księstwa. Trwająca długie stulecia hegemonia salzburskich książąt arcybiskupów zakończyła się w momencie zdetronizowania przez Napoleona arcybiskupa Hieronima von Colloredo i powołania na jego miejsce księcia toskańskiego z rodu Habsburgów, Ferdynanda III.

Podczas nalotów bombowych, jesienią 1944 r. zniszczeniu uległa kopuła katedry i znaczna część prezbiterium. Odbudowa i rekonstrukcja wnętrza trwały 14 lat i zakończyły się w 1959 r. uroczystym poświęceniem świątyni, która odzyskała dawną świetność. Ponad trzema arkadami prowadzącymi do katedry widnieją trzy daty - 774, 1628 i 1959 – upamiętniające trzy uroczystości jej poświęcenia. Wejście flankują cztery monumentalne rzeźby: świętych Piotra i Pawła, z kluczami i mieczem, oraz patronów landu, świętych Ruperta i Wirgiliusza – z beczułką soli i modelem kościoła. W środkowym polu szczytu widnieją dwa herby upamiętniające dwóch budowniczych barokowej katedry, Markusa Sittikusa i Parisa Lodrona.
Wnętrze kościoła kryje wiele cennych zabytków, wśród których najstarszym jest średniowieczna chrzcielnica, miejsce chrztu m.in. W.A. Mozarta. Warto też obejrzeć barokowe organy główne, otoczone anielskim chórem i ozdobione figurami świętych Ruperta i Wirgiliusza oraz bramy wejściowe wykonane z brązu przez G. Manzú, E. Mataré i T. Schneider-Manzell. Pełniący funkcję koncertmistrza i nadwornego organisty W. A. Mozart stworzył dla salzburskiej katedry wiele nieśmiertelnych dzieł sakralnych.

Plac Katedralny jest integralną częścią świątyni i tworzy jej dziedziniec. Oddzielają go od innych rozległych placów dzielnicy rezydencjalnej wysokie arkadowe loggie, wzniesione w 1660 r. przez Giovanniego Antonio Dario na zlecenie arcybiskupa Guidobalda Thuna. Środek placu zajmuje statua Matki Boskiej wykonana w latach 1766 – 1771 przez salzburskich rzeźbiarzy, Wolfganga i Johanna B. Hagenauerów
Informacje pochodzą ze strony Salzburg.info http://www.salzburg.info/pl/sights/top10/salzburska_katedra.htm
cords

Współrzędne:
Szerokość : 47.7979
Długość : 13.0466

Zapraszamy do uzupełnienia opisu